چون ابر به نوروز رخ لاله بشست          برخیز و بجام باده کن عزم درست

کاین سبزه که امروز تماشاگه توست          فردا همه از خاک تو برخواهد رست

هرگز ز دل امید گل آوردنم نرفت
این شاخ خشک زنده به بوی بهار توست..

 

خوشا با خود نشستن، نرم نرمک اشکی افشاندن
زدن پیمانه‌ای دور از گرانان، هر شبی کنج شبستانی..

برآمد باد صبح و بوی نوروز       به کام دوستان و بخت پیروز

مبارک بادت این سال و همه سال      همایون بادت این روز و همه روز